شروع ترم





یک هفته بعد از شروع ترم







دو هفته بعد از شروع ترم





قبل از میان ترم





در طول امتحان میان ترم





بعد از امتحان میان ترم






قبل از امتحان
پایان ترم





اطلاع از برنامه پایان ترم









7 روز قبل از پایان ترم







6 روز قبل از پایان ترم







5 روز قبل از پایان ترم







4 روز قبل از پایان ترم







2 روز قبل از پایان ترم







1 روز قبل از پایان ترم





شب قبل از امتحان







1 ساعت قبل از امتحان





در طول امتحان






هنگام خروج از
سالن امتحان







بعد از امتحان

سپری شدن بیش از یک ربع قرن از درگذشت محمد رضا شاه
استکهلمیان – روز 27 ژوئیه امسال, برابر با 5 مرداد ماه, 26 سال از درگذشت محمد رضا شاه پهلوی پادشاه پیشین ایران میگذرد.   فردی که نقشی اساسی در شکل گیری تحولات تاریخ معاصر ایران ایفا نموده است.

محمدرضا شاه از تاریخ 17 سپتامبر 1941 که در مجلس شورای ملی سوگند پادشاهی یاد کرد, و تا روز 16 ژانویه 1979 که با چشمانی پر از اشک ایران را برای همیشه ترک نمود, و تا روز اول آوریل 1979 که حکومت ایران از "مشروطه پادشاهی" به "جمهوری اسلامی" تغییر داده شد, بمدت 38 سال پادشاه ایران بود.

محمدرضا شاه در حالی چشم از جهان فرو بست که در روزهای آخر زندگی و دربدری, هیچ کشوری بنا به مقتضیات سیاسی و اقتصادی وقت پذیرای او نبود. اکثریت اطرافیان او نیز دورش را خالی کرده و خودشان نیز دربدر به گوشه و کنار جهان گریخته بودند. انور سادات رئیس جمهور فقید مصر تنها رئیس کشوری بود که با آغوش باز پذیرای او شد و در پذیرایی از او و خانواده اش از هیچ کوششی  فروگذار نکرد.

محمدرضا شاه  در ساعت 5 صبح روز یکشنبه 27 ژوئیه 1980 (5 مرداد ماه) بدنبال بیماری سرطان کبد, در بیمارستان "معادی" قاهره, جان به جان آفرین تسلیم کرد و پیکرش در دو روز بعد در 29 ژوئیه 1980 در مسجد "الرفاعی" قاهره به خاک سپرده شد تا بنا بر وصیتش روزی در گورستان افسران و درجه دارن جانبخته ارتش شاهنشاهی, در ایران به خاک سپرده شود.

مورخین و منتقدین بی طرف, از محمد رضا شاه بعنوان "وطن پرستی بزرگ اما با اشتباهاتی خطیر" یاد میکنند. اینکه اشتباهات او چه بوده  و اینکه آیا این اشتباهات سزاوار چنان مجازات سختی از سوی ایرانیان بوده است یا خیر بحثی جداگانه است. اما واقعیت این است که اگرچه به هنگام خروج او از ایران فریادهای "تا شاه کفن نشود این وطن وطن نشود" در سراسر ایران طنین انداز بود و مجسمه های او توسط مردم در خیابانها سرنگون میشد, اما اینک پس از گذشت بیش از یکربع قرن از درگذشتش, بی شک عقیده طیف بزرگی از ایرانیان نسبت به وی کاملا متفاوت با روزی است که با چشمهای پر از اشک ایران را برای همیشه ترک گفت.

محمد رضا شاه در آخرین کتاب خود, پاسخ به تاریخ, از جمله اینچنین مینویسد:
".... اگر شیطانی در کار باشد, نبرد با او در ذات مطهر اسلام, برای تربیت, اعتلا و بخشایش آدمی است...احترامی که برای دینمان داشتم مانع از آن میشد که نسبت به بعضی از مفتریان شدت عمل به خرج دهم. وانگهی, باورم نمیشد که مردم آن همه دروغ را باور کنند".

و در وصیتنامه خود که آخرین مکتوب رسمی او تلقی میشود این چنین دار فانی را وداع میگوید:
"....من در این دقایق واپسین, شیرینی خاطرات افق ایران عزیز را که به آن عشق میورزم, در مقابل تلخی زهرآگین مرضی جانسوز قرار داده ام. خاطره شالیزارهای کرانه های دریای خزر و مرغزارهای دیلم, خاطره قله های پر برف سبلان و سهند  آذربایجان, خاطره کوهستانهای سبز و خرم زاگرس کردستان و هامون های عریان بلوچستان, خاطره اروند روز خوزستان و هیرمند سیستان, خاطره دشت ارژن فارس, خاطره حاشیه های کویر سوزان خراسان و کرمان, خاطره شهرکها و دهستانهای ساحلی خلیج فارس,  خاطره کوچ عشایر دلیر و فداکار, و بطور کلی با اندیشه همه گوشه و کنار آن سرزمین مقدس و مردم پرتلاش و پرتوان آن, چشم از جهان فروبستم..."

محمد رضا شاه به هنگام مرگ 61 ساله بود.

محمد رضا شاه به روایت  تصویر

باورنکردنی اما حقیقی

شاید باور کردن آن برای بسیاری مشکل باشد که اولین همسر محمد رضا شاه, فوزیه, کماکان در قید حیات است. اما این حقیقت دارد.  

سال گذشته خبرگزاری فرانسه از درگذشت ملکه پیشین ایران فوزیه خبر داد, اما پس از ساعاتی معلوم شد تشابه اسمی باعث اشتباه در گزارش شده است. در حقیقت پرنسس مصری که در سن پنجاه و شش سالگی بر اثر بیماری مزمن "ام اس" در بیمارستانی در سویس درگذشت ملکه پیشین ایران نبود. او دختر ملک فاروق پادشاه سابق مصر بود که مانند عمه اش نخستین همسر شاه فقید ایران "فوزیه" نام داشت. و درگذشت برادر زاده "فوزیه" که مانند خود وی "فوزیه" نام داشت اشتباها بعنوان خبر مرگ خود او پخش شد

فوزیه خواهر ملک فاروق و دختر ملک فواد که در سال 1939 با محمد رضا شاه ولیعهد ایران ازدواج کرده بود اندکی پس از وقایع شهریور 20 و به پادشاهی رسیدن محمدرضا شاه به مصر رفت و دیگر بازنگشت. در سال 1949 جدایی محمدرضا شاه و فوزیه رسما اعلام شد.

فوزیه پس از جدایی از محمد رضا شاه با "اسماعیل شیرین بیگ" وزیر پیشین دفاع مصر ازدواج کرد. او پس از درگذشت شوهر دومش همچنان به زندگی در قاهره ادامه داد و گهگاه برای معاینات پزشکی و دیدار با دخترش شهناز و نواه اش مهناز به سویس میرود. این دیدارها در "مونترو" در منزل اردشیر زاهدی صورت میگیرد که با فوزیه و همچنین شهناز و همسر دومش خسرو جهانبانی دوستی صمیمی دارد. این عکس فوزیه را به اتفاق پسرش حسین شیرین بیگ و نوه اش مهناز زاهدی نشان میدهد. پشت سر فوزیه, عکسی از دوران جوانی او و زمانی که ملکه ایران بود در میان عکسهای متعدد پادشاهان و روسای جمهوری و شخصیتهای برجسته سیاسی جهان دیده میشود

تنها فرزند محمدرضا شاه و فوزیه, شهناز, از زمانی که مادرش ایران را ترک گفته بود تا سالها بعد و تا زمانی که همسر اردشیر زاهدی بود و به دعوت پدرشوهرش سپهبد زاهدی, فوزیه به سویس سفر کرد او را ندید. در آن زمان روابط ایران و مصر به علت روی کار آمدن عبدالناصر و عداوت او با شاه و رژیم ایران خوب نبود اما دولت مصر در هر حال به فوزیه اجازه داد تا مصر را ترک کرده و به سویس به دیدن دخترش برود. در زمان ازدواج محمدرضا شاه با فوزیه فرح دیبا یک ساله و محمدرضا شاه 20 ساله بود. اینک 67 سال از ازدواج محمدرضا شاه با فوزیه در قاهره گذشته است و تازیانه بیرحم زمان را اینک میتوان در خطوط چهره  این ملکه پیشین ایران بخوبی نظاره گر بود

قلب ایرانیان را شكست - خبر تكان دهنده - فاجعه ایرانیان !!!

چهره كثیف نانسی را بشناسید!!!

مدت هاست که عاشق همیم ولی نشده که با هم تنها باشیم. هردومان می دانیم که قرار امروز پارک بهانه است و بعدش می رویم خانه ی ما. با بدبختی  و زجر خودم را به نیمکت پارک می رسانم، چون میخ کفشم پایم را بدجور آش و لاش کرده. چشمان منتظر عاشقش را می بینم و خودم را با نفسی از آسایش روی نیمکت می اندازم. صدای جر خوردن شلوار نو ام در اثر میخ کف نیمکت دلم را ریش می کند. اعصابم داغان می شود، دو تا میخ در یک روز! دستم را پشت کمر عشقم می گذارم تا تماس تنش آرامم کند. نوک تیز یک میخ بیرون زده از پشتی نیمکت دستم را از لای انگشت تا ساعد جر می دهد و خون می زند بیرون. به روی خودم نمی آورم، فکر می کنم صحبت و معاشرت را کوتاه کنیم و تا این میخ ها جرو واجرمان نکرده اند برویم. می آیم بلند شوم، نوک کج میخی که شلوارم را جر داده بود ظاهرا به پوست بیضه ام گیر کرده بوده، یک تکه از گوشتش را می کند. جیغم را قورت می دهم تا جلوی عشقم آبروریزی نشود، ولی خونش راه می افتد توی شلوارم و شورت و جورابم را خیس می کند. وسط آن درد و خون و افتضاح، می خواهم خودم را از تک و تا نیندازم. مثل جنتلمن ها دست دراز می کنم که کیف عشقم را بگیرم و برایش بیاورم. کیف را که روی شانه می اندازم یک چیزی توی شانه ام فرو می رود و گوشتم را جر می دهد. یادم می افتد که عشقم گفته بود میخ سگگک بند کیفش خراب شده. خون زخم شانه ام روی سینه و زیر پیراهنیم راه می افتد و پشم هایم را به هم می چسباند. نیمه دوان عشقم را دنبالم تقریبا روی زمین می کشم تا از آن پارک میخ زده ی لعنتی خارج شوم، یک میخ نرده ی چوبی پارک به پهلویم می گیرد و بین دوتا دنده ی آخرم یک تکه گوشت را می کند. عشقم ماچم می کند. آش و لاش به تاکسی می رسم، در تاکسی را باز می کنم و دختره را توی تاکسی پرت می کنم و در حالی که هنوز کامل سوار نشده ام دستگیره را با شدت می کشم. میخی که راننده یا یک الاغ دیگری به جای پیچ برای تعمیر دستگیره استفاده کرده است، به زانویم می خورد و نوکش تا زیر کشکک زانویم فرو می رود. مثل خر عر می زنم و پایم را کنار می کشم و از عصبانیت با کف دست روی در می کوبم. همان میخ توی دستم فرو می رود و از پشتش می زند بیرون. عشقم ماچم می کند. دم در منزل پیاده می شویم. قبل از این که دستم را از میخ تویش آزاد کنم راننده ی احمق که یک کمی ترسیده راه می افتد. بعد از این که پنج قدم به دنبال تاکسی روی زمین کشیده می شوم، میخ دستم را می جراند و در می آید. خاکی و زخمی و پاره پوره یر می خیزم. عشقم ماچم می کند که دردهایم را تسکین بدهد.

من مرده ام. الان دو روز می شود.

چیزی که نمی دانم چیست، شاید موش، شاید کرم، نوک ممه ام را ریز ریز گاز می گیرد. اگر زنده بودم خیلی به ام حال می داد. ولی الان هیچ احساسی ندارم، چون مرده ام.

به توجه به هزاران هزار دلیل و برهان و تحقیق و بررسی علمی و غیر علمی و از این جور مزخرفات باور کردنی! کشیدن قلیون از کشیدن سیگار بدتر، خشن تر، بی کلاس تر، عوضی تر، کثیف تر و … هستش و صد البته دشمن شماره یک سلامتی حساب میشه!

اما من یه سوالی دارم کدوم انسان عاقلی حاضره به خاطر این دلایل که هر روز ملت واسه هم تعریف میکنند کشیدن قلیان رو ترک بکنه و به جاش سیگار بکشه؟! آدمی که قلیون می کشه صرفا یک آدمی هستش که کم یا بیش قلیون میکشه اما آدمی که سیگار میکشه سیگاری هستش و از نظر جامعه فهیم! ما مساله یک آدم سیگاری به خیلی چیز های منحرف دیگه از جمله معتاد بودن، افسردگی، شکست عشقی، بیکار بودن و… میتونه ربط پیدا کنه، پس میشه نتیجه گرفت آدمی هر چقدر هم که قلیونی باشه ارزش و شخصیت اجتماعی اش از یک آدم سیگاری بالاتره! (گور پدر سلامتی!) حالا هی بیایید بگید قلیون شونصدتا ضرر و زیان بیشتر از سیگار داره…وقتی که آدم بخواد دود بخوره چه بهتر که دود قلیون بخوره… اونم با طعم های مختلف!

هوای این روزها، جان می دهد که هدفون بگذاری توی گوشت با آهنگ خفنی که دوستش داری، یقه ی کاپشن را بدهی بالا، زیر باران راه بیفتی پیاده، ازکنار اتوبان. بعد یک مسافرکش بچه _ونی بیاید بزند زیرت و بمالاندت به گارد ریل و خونت شتک بزند روی آسفالت و مغزت متلاشی بشود و بپاشد بیرون و هیچ کس تخمش نباشد که جسد لت و پار شده ات را جمع کند از روی زمین ببرد بدهد تحویل ننه ات.

کوچکترین گربه جهان

دختر و پسر

روز اول:

پسر: سلام

دختر : سلام
پسر: چطوری؟
دختر : بد نیستم مرسی

هفته اول :
پسر: سلام
دختر : علیک سلام
پسر: چطوری؟
دختر : بد نیستم مرسی . تو چطوری؟
هفته دوم :
پسر: سلام
دختر : علیک سلام . چطوری؟
پسر: قربانت . بد نیستم . تو چطوری؟
دختر : مرسی .... خوبم !
هفته سوم :
دختر: سلام
پسر: سلام . چطوری ؟ خوبی؟
دختر: مرسی خوبم . خیلی خوبم و یک نگاه معنی دار به پسر .
هفته چهارم :
دختر : سلام عزیزم . چطوری ؟ خوبی؟
پسر: سلام عزیز دلم . مرسی بد نیستم . تو چطوری ؟
دختر : مرسی . می دونی ؟ می خوام یک چیزی بهت بگم . نمی دونم الان بگم یا بعد؟
پسر: بگو عزیزم
دختر : نه ... حالا زوده ..... باشه بعد !
هفته پنجم :
دختر : سلام عزیزم ... چیزی که هفته پیش می خواستم بهت بگم این بود که دوستت دارم ... عاشقتم ... زندگی بدون تو برام بی معنیه . تمام آینده خودمو با تو می بینم . اگه تو نباشی آینده برای من هیچه !!!!!!
و کلی از این حرفها ...... و پسر باور می کنه !
هفته ششم :
پسر: امروز یک دختری توی خیابان آمد از من یک آدرس پرسید . منم ...
دختر: دیگه چی ؟!!! دلمو شکستی . تو که می دونی من چقدر حسودم ! چرا این کارو کردی ؟
پسر: من که کاری نکردم فقط جواب سوالشو دادم .....
دختر : یک قول به من می دی؟
پسر: بله
دختر : قول بده دیگه با هیچ دختری حرف نزنی
پسر: باشه عزیزم قول می دم
روابط سالم و صمیمی و رمانتیک نه Sexi ادامه دارد .....
ماه هجدهم :
دختر : برام خواستگار آمده
پسر: غلط کرده .....
دختر: چرا؟ خوب طوری که نیست اونم بالاخره آدمه !!!!
پسر : تو چه جوابی بهش دادی ؟
دختر : هنوز هیچی !
پسر: ما کلی قرار مدار با هم داشتیم ! حالا می خوای اونو بذاریش جای من ؟
دختر : یه چیزی رو می دونی ؟ اون هیچ وقت نمی تونه جای تو رو بگیره !
پسر: من چیکار کنم ؟
دختر : نمی دونم ! فقط به من فکر نکن ! من اگه بدونم تو به من فکر می کنی آب خوش از گلوم پایین نمی ره ! میگم برو زودتر زن بگیر !!!!!!
پسر : حسودیت نمی شه ؟
دختر : نمی دونم چرا دیگه از این که تو رو با دختر دیگه ای ببینم حسودیم نمی شه !!!
پسر: در فکر و خیال خود ..... من می دونم چرا !!!!!!!
بعدش پسر از خاطرات خوش گذشته می گه و دختر هم برای خالی نبودن عریضه سنت آبغوره گیری رو اجرا می کنه !
دوران خوش دختر و دوران تحول پسر شروع می شه !
دید پسر نسبت به دختر ها عوض می شه . قلبش نسبت به واژه هایی از قبیل دوستت دارم عاشقتم و ..... مقاوم می شه !
حالا اگر مورد مشابهی برای پسر پیش بیاید در آینده :
روز اول :
پسر : سلام
دختر : سلام
پسر : میایی خونمون ؟
دختر : نه !
پسر : مگه به من اعتماد نداری ؟
دختر : چرا ...ولی خووووووب !!!!
در اینجا پسر مراسمی بنام مخ زنی را شروع می کنه و موفق هم می شه علتش هم حرفهایی هست که بتازه گی از دختر قبلی یاد گرفته !
پسر : تو که می دونی من چقدر دوستت دارم
دختر : آره ..... ولی ..... آخه ......
پسر : من قول می دم برای خواستگاریت بیام و بگیرمت !!
دختر : جدی می گی ؟؟؟؟ و قند توی دلش آب می شه !!!!!
پسر : آره قربونت برم ... و با یک نگاه عاقل اندر سفیه به دختر
یواش یواش دل دختر نرم می شه و رضایت می ده !
و پسر : پس بریم ؟؟؟؟؟؟؟
عصر همان روز :
ریییییینگ ........ رییییینگ ......
پسر که با رفتن دختر به خواب عمیقی فرو رفته در حالیکه خسته است با زحمت و غرغر گوشی را بر می دارد !!
پسر : بله ؟ بفرمایین .
دختر : سلام
پسر : سلام چطوری ؟
دختر : مرسی . باهات کار دارم !!!!
پسر : تو که یک ساعت نیست از اینجا رفتی ؟؟؟؟؟!!!!!!
دختر : می خوام دوباره ببینمت !!!!! فردا بیام خونتون ؟!!!!!
پسر : در حالیکه موفقیت بزرگی کسب کرده می گه چرا که نه !!!!!!!!

یکی از مواردی که در دسته اخبار عجیب و غریب آمده، خبر حامله شدن یک مرد دو جنسیتی است. این آقا، اصالتا زن بود و زن به دنیا آمد ولی بعدا تغییر جنسیت داده و مرد شد و حتی ازدواج هم کرد. ولی موقع تغییر جنسیت تصمیم گرفت تا رحم خودش را نگه دارد و همین طور تصمیم گرفت که خودش، بچه دار بشود. جالب این جاست که همسر او هم به دلیل یک بیماری نمی‏تواند بچه‏دار بشود. راستش به نظرم باردار شدن این آقا یا خانم یا هر چی که هست به نظرم چندش‏آور می‏آید. باید منتظر بمانیم ببینیم بچه‏اش چی می‏شه

خبر جالب دیگه، طلاق، یک مرد و زن انگلستانی است. چیزی که این خبر را جالب کرده، این است که دلیل خانم برای جدایی این است که شوهرش به او خیانت کرده است. حالا جالب این جاست که این خیانت در دنیای واقعی رخ نداده بلکه در سایت SecondLife که یک دنیای مجازی است، پیش آمده است.

خبر دیگر رایج شدن یک روش جدید برای نرم کردن پوست پا است. در این روش از یک نوع ماهی خاص استفاده می‏شود که با خوردن لایه‏های رویی پوست پا، آن را ظریف‏تر و نرم‏تر می‏کنند. ظاهرا این روش پیش از این در برخی از کشورهای آسیایی رایج بوده است و در یک دوره چهار ماهه، 5000 مشتری در آمریکا این روش پوست پای خودشان را نرم کرده‏اند.

این یکی دیگه واقعا عجیب و غریب است. یک گروه مدافع حیوانات به یک شرکت بستنی‏سازی نامه نوشته‏اند و درخواست کرده‏اند که در ساختن بستنی‏ها به جای شیر گاو، شیر انسان به کار برود. آنها ادعا کرده‏اند که شیر گاو حساسیت‏زا است و سبب بیماری قلبی هم می‏شود. خدا، یک عقلی به اینها و یک پولی به من بده، واقعا که!!

واسه اینکه وقتی سوار اتوبوس میشیم اگه صندلی ها هم خالی باشه میریم ته اتوبوس، تو ترافیک، چله تابستون، 1 ساعت سرپا وای میستیم، شاید بند کیفه دختره گیر کنه بهت.

واسه اینکه وقتی تو خیابون راه میریم، کافیه فقط یه دختری از کنارمون رد شه، گردن نیست لامسب( معذرت، آخه آدم عصبی میشه دیگه)، مثل جغد 180 درجه گردنه می چرخه.

واسه اینکه وقتی یه ماشین گیرمون میاد، پا میشیم میریم یه جایی مثله جردن، اونجا صد بار یه خیابون رو بالا و پایین میریم، 100 بار بوغ میزنمیو 200 بار ترمز، بعدشم میزنی به یه پیر زنه، اون موقع هستش که آخر روز میشه.اون لحظه آدم آرزو می کنه که بره تو توالت عمومی خودش رو دار بزنه.(ربطش رو به توالت عمومی خودت پیدا کن)

واسه اینکه وقتی میریم کوه، پشت دختره میری بالا از کوه، بعدش کم میاری و رنگت سرخ میشه و تازه می فهمی که دختره کوهنورد بوده

واسه اینکه وقتی حس غرورت گل میکنه میبینی دختره داره با یه پسره دیگه دعوا می کنه میری جلو، با پسره دعوا میکنی، بعدش که خوب کتکه رو خوردی می فهمی که یارو داداشش بوده

واسه اینکه وقتی یه دختر کنار پسره میشینه تو تاکسی، و پسره می خواد استفاده ی معنوی ببره، 10 برار مسیرش رو میره تا با دختره باشه، وقتی که دختره پیاده میشه، میره تو رویا، اون وقته که می فهمه به جای میدون ولیعصر، رسیده به تجریش. و وقتی که بر می گرده با تاکسی، می فهمه که تمام پولش رو داده به تاکسی قبلیه، و اونجا یکم مشتمال میبینه از راننده تاکسیه و بعدش فحشه که به خودش میده

آقای پیراهن پوش، در آن روز غریب که انگار هیچ چیز سر جایش نبود و انگار هیچ کس خودش نبود و انگار آسمان هم رنگ خون بود و انگار آب هم طعم شور خون می داد، با سرگیجه ای که از موقع بیدار شدن رهایش نکرده بود و افکارش را درهم و برهم کرده بود، موقع برگشتن هر روزه اش از خرید شیر صبحگاهی، جمجمه ی میوه فروش یک دست سرخ پوش را هم که مغازه اش در محل برخورد دو خیابان قرار داشت، با ضرباتی سنگین و متوالی زیر پوتین هایش له کرد، بی این که خودش بداند چرا، یا در مدت کمی که از آن لحظه به بعد برایش باقی مانده بود، هرگز بفهمد که چرا.دم سحر، از خواب پرید و با احساس اضطرابی دیوانه کننده و با حرکاتی مجنون وار، که نمی دانست از کجا ناشی شده، دهان زن را محکم گرفت، و بی توجه به رعشه های بی توقف و چشمان گشاد شده ی هول کرده ی خیره مانده اش، مرد درشت هیکل، انگار که نیمه هشیار باشد، یا انگار که حفره های خالی ای در خاطراتش و در جریان فکرش به وجود آمده باشد، نوک تیغ صورت تراشی را روی استخوان گونه ی همسرش گذاشت و فشرد تا به استخوان برسد، و بعد آن قدر به سمت پایین کشید تا سفتی استخوان فک که تیغ درش گیر کرد حرکت بیشتر را مانع شد، بی این که خونی که شره می زد بیرون، ردی روی لباس مرد باقی بگذارد. مرد، سپس،  راست ایستاد، و روی پیکر زن را ، که به طرز گنگی از میان نوفه ی ذهنش به یاد می آورد که زمانی دوستش می داشته، با ملحفه ای، که بی معطلی به رنگ سرخ در آمد، پوشاند. چند لحظه ای با تیغ هنوز خون چکان در دستانش، مات و بی حالت، بالای پیکر بی حرکت ایستاد، و بعد بی این که در را ببندد، از خانه بیرون رفت. بوی دودی که در فضا موج می زد و آسمان را اندکی سیاه جلوه می داد، توجهش را، انگار که زمزمه ای دور و در هم بیشتر نباشد، فقط در پس زمینه ی ذهن نیمه فلجش جلب کرد. به سمت مغازه ی میوه فروشی اش درست در آن سوی شهر، در محل برخورد دو خیابان، که پیاده قدم بر می داشت، لباس یک دست قرمزش که به طرز عجیبی با سرخی حدقه ی چشمانش یکدست می زد، با رنگ سرخ نامعمول آن روز آسمان، هارمونی غریبی به وجود آورده بود

به کون خیزه رفتن، دشت سبز را

عشق نامیدیم

خدا را شكر كه تمام شب صدای خرخر همسرم را می شنوم، این یعنی او زنده و سالم در كنار من خوابیده است.

خدا را شكر كه فرزندم یزدان همیشه از شستن ظرفها شکایت می کند، این یعنی او در خانه است و در خیابانها پرسه نمی زند.

خدا را شكر كه مالیات می پردازم، این یعنی شغل و در آمدی دارم و بیكار نیستم.

خدا را شكر كه باید ریخت و پاش های بعد از مهمانی را جمع كنم، این یعنی در میان دوستانم بوده ام.

خدا را شكر كه لباسهایم كمی برایم تنگ شده اند، این یعنی غذای كافی برای خوردن دارم.

خدا را شكر كه در پایان روز از خستگی از پای می افتم، این یعنی توان سخت كار كردن را دارم.

خدا را شكر كه باید زمین را بشویم و پنجره ها را تمیز كنم، این یعنی من خانه و سرپناهی دارم.

خدا را شكر كه در جائی دور جای پارك پیدا كردم، این یعنی هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبیلی برای سوار در اختیار دارم.

خدا را شكر كه سرو صدای همسایه ها را می شنوم، این یعنی من توانائی شنیدن دارم.

خدا را شكر كه این همه شستنی و اتو كردنی دارم، این یعنی من لباس برای پوشیدن دارم.

خدا را شكر كه گاهی اوقات بیمار می شوم، این یعنی بیاد آورم كه اغلب اوقات سالم هستم.

خدا را شكر كه خرید هدایای سال نو جیبم را خالی می كند، این یعنی عزیزانی دارم كه می توانم برایشان هدیه بخرم.

خدا را شكر... خدا را شكر... و خدا را صد هزار مرتبه شکر...